توریسم به عنوان بزرگ ترین و پر رونق ترین صنعت جهان است . انتظار می رود که در قرن بیست و یکم نیز این صنعت پیشتاز بوده و سیر صعودی آن ادامه یابد ، سفر و جهانگردی ریشه عمیق در ارزش های انسانی رفتار و فرهنگ دارد و موجبات فروریختن مرزهای بی اعتمادی فراهم آورده و از پیش داوری در مورد مردم و کشورهای مختلف پیشگیری می کند تا درک درستی از تعامل مودت و صلح داشته باشیم . توریسم یک قدرت اقتصادی اجتماعی و زیست محیطی و البته پدیده ای سیاسی است . طبیعت توریسم در هر جامعه ای متأثر از عوامل پیچیده و در هم بافته سیاسی و اقتصادی و و همچنین ویژگیهای اقتصادی است که دیگران را مجذوب خود می کند . مزایا و منافع اقتصادی حاصل از گردشگری . جلوه های جغرافیایی و ویژگیهای مفرح آن بسیار جالب توجه است و بیشتر مطالعات و تحقیقات انجام شده به این موارد پرداخته اند اما متأسفانه در مورد سیاست توریسم و به ویژه فرآیند سیاستگذاری در خصوص توریسم ورزشی کار چندانی نشده و اهمیت آن به طور کامل شناخته و درک نگردیده است لذا یکی از اساسی ترین فعالیت دولت ها طراحی و تدوین سیاسیت های عمومی است . اما در کشورهای صنعتی و همچنین در بسیاری از کشورهای در حال توسعه به هنگام طراحی و تدوین برنامه ها و سیاست های کلان به صنعت توریسم به عنوان ابزاری مؤثر در ادامه روند توسعه توجه خاصی مبذول می شود . (لی 1988 ـ پیرس 1992-1982-ریشتر1989ـ ویلیامز 19888ـ هریسون 1992 ـ اسمیت 1994 ـ هال 1995 ـ 1994 ) مسئله توریسم ورزشی به حدی مهم است که کمیته بین المللی المپیک (ICO ) و سازمان جهانی جهانگردی ، کنفرانس های بین المللی را برای تجزیه و تحلیل مسائل مربوط به توریسم ورزشی در خلال بازیهای المپیک برگزار و در جهت اخذ تفاهم نامه مشترک بین دو سازمان تلاش می کنند . زیرا اهمیت آن به حدی است که اخیراً سند همکاری متقابل نیز بین کمیته ملی المپیک ایران و سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در راستای توسعه پایدار گردشگری ورزشی منعقد شده است و البته کمیسیونی در کمیته ملی المپیک ایران تشکیل شده که در این رابطه عمل می کند و حتی در بعضی از کشورهای جهان فعالیت های مربوط به توریسم و ورزش در قالب یک وزارتخانه ویژه به نام Sport Tourism امور مربوطه را برنامه ریزی و اجرا می کند . همچنین سازمان ملل از سال 2001 تاکنون سالهای جهانی برنامه خود را با عنوان سال جهانی توریسم ـ اکوتوریسم و سال ورزش نامگذاری و معرفی نموده است . حال با در نظر گرفتن مطالب عنوان شده فوق الذکر و با مطالعه و سیاسیت های عمومی ( کلان ) می توانیم بسیاری از موضوعات مهم را مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار دهیم . موضوعاتی که مورد علاقه و توجه بسیاری از گروههای بانوان می باشد . از بخش توریسم سازمانها و دانشجویان جهانگردی گرفته تا آن دسته از پژوهشگرانی که در زمینه مربوطه و حتی به ظاهر غیر مربوط به جهانگردی تحقیق می کنند ( اقتصاد ، جغرافیا ، تاریخ ، جامعه شناسی و ... ) این موضوعات مهم عبارتند از : طبیعت سیاسی فرآیند سیاستگذاری توریسم ـ مشارکت مردم در برنامه ریزی و سیاستگذاری توریسم ـ منابع قدرت در سیاستگذاری توریسم ـ شیوه و نوع انتخاب مدیران دولتی در محیط های سیاسی ـ اثر بخشی سیاست های توریسم . بنا بر عقیده کاسترز 1984 توریسم دانشی چند رشته ای است که اگر بدون انسجام تجزیه و تحلیل سیاسی دقیق توسعه و تکامل یابد قطعاً کامل نمی گردد . یکی از این رشته ها توریسم ورزشی و یا به بیانی دیگر گردشگری ورزشی است . موضوعی تلفیق شده از دو صنعت جذاب ورزش و گردشگری ، صنعتی که بسیاری از کشورهای دنیا سرمایه گذاری های کلان را برای توسعه آن انجام می دهند چرا که اثرات ورزش و جهانگردی بر اقتصاد کشورها تأثیر گذار است . بنابراین با وجود اختلاف ظاهری ورزش و گردشگری باید به قرابت بیش از پیش این دو مقوله به یکدیگر اذعان داشت زیرا با توجه به سه عنصر مهم توریسم یعنی جاذبه های فرهنگی ، طبیعی و ورزشی که به عبارتی سه موتور توسعه پایدار محسوب می شوند رشد قابل توجه توریسم در 50 سال گذشته یکی از مهم ترین پدیده های اقتصادی و اجتماعی در قرن بیستم بوده است . از سوی دیگر فرار انسان ها از زندگی ماشینی و تمایل به انجام فعالیت های ورزشی و تفریحی در طبیعت بستر مناسبی را برای سرمایه گذاری در صنعت توریسم فراهم آورده زیرا بر اساس برآورد سازمان جهانی جهانگردی 12 میلیارد دلار درآمد حاصل از همین موضوع بوده است . بنابراین قرن 21 قرن برداشتن گام های طلایی در جهت حفاظت از طبیعت معنویت و سلامت می باشد و در این راستا جوامع انسانی و همچنین بانوان نقش بسیار سازنده ای به سوی آینده خواهند داشت .
اما توریسم ورزشی چیست و توریست ورزشی کیست ؟
مشارکت در حرکت های مختلف ورزشی فعال و یا غیرفعال و طریق سازماندهی عوامل اقتصادی ـ تجارتی از کشور مبدأ به کشور مقصد و سفرهای پیش آمده در این میان را توریسم ورزشی می نامند . توریست ورزشی شخصی است که توسط یک تور ورزشی از رشته ورزشی مورد دلخواه به عنوان تماشاچی همانند بازیهای آسیایی ، جهانی ، بازیهای المپیک و یا بازیهای ویژه بانوان بازدید نمایند و یا تمایل دارند در رویدادهای ورزشی مشارکت نمایند . توریست های ورزشی می توانند بر اساس اهداف ورزشی به سه طبقه الف ـ ب ـ ج تقسیم شوند . الف) مشارکت کنندگان در رویدادها (ورزشکاران) ، ب) تماشاچیان ورزشی ج) عاشقان ورزشی ـ مشارکت کنندگان ورزشی به آن دسته از اشخاص گفته می شود که هدف از سفر آنها مشارکت در رویدادهای ورزشی سازماندهی شده باشد ( رقابتی یا غیررقابتی ) ـ تماشاچیان آندسته از افرادی می باشند که هدف از سفر برای آنها حضور در رویدادهای ورزشی می باشد . عاشقان ورزشی آندسته از اشخاص می باشند که هدف نخستین آنها از سفر شرکت در رویدادهای ورزشی است که خود تدارکات آن را مهیا ساخته اند . با توجه به منابع موجود در کشور می توان راه را برای توسعه این صنعت گشود و همچنین با توجه به رشد جمعیت در جهت غنی سازی اوقات فراغت بانوان و خانواده ها برنامه ریزی های بسیار انجام داد زیرا ایران با گستردگی خاک خود امتیازات طبیعی و ورزشی بی شماری دارد و قادر است در جهت جذب گردشگران ورزشی مطرح باشد . اما در این میان می توان از نقش مؤثر زنان در توسعه پایدار توریسم ورزشی یاد کرد زیرا از آنجایی که زنان می توانند رهبران و مدیران شایسته ای برای توسعه پایدار توریسم ورزشی به شمار آیند و با تکیه بر شعار ( بسوی آینده ) با خلاقیت و نوآوری نقش سازنده ای برای آینده ای روشن ، برای جامعه زنان و با استفاده از منابع توریسم ایفاد نمایند . زنان مسلمان می توانند از طریق بازیهای اسلامی زنان با توجه به اهمیت ورزشی و توریست ورزشی فعالیت چشمگیر داشته باشند و با مشارکت و تعامل در توسعه این صنعت بکوشند و به طور کلی نقش زن در جهت توسعه توریسم ورزشی از طریق خانواده و به طبع آن در جامعه انکار ناپذیر است . همچنین زنان مسلمان می توانند با استفاده از این صنعت ، میراث فرهنگی ورزشی طبیعی و هویت ملی خود را مستحکم نمایند و در جهت گسترش فرهنگ مردم محلی ، تعامل و همبستگی آنها مؤثر واقع شوند و به این ترتیب توریسم ورزشی می تواند معضلات ورود گردشگران خارجی را با بهره گیری از رهبران آگاه زنان مسلمان حل و فصل نمایند و عامل مهم در برگزاری جشنواره های صلح و دوستی و ایجاد روابط شایسته و مستحکم بین جوامع مسلمان و غیر مسلمان باشد و در کل می توان علاقه مندی ، پشتکار ، خلاقیت ، مدیریت ، برنامه ریزی زن مسلمان را عامل پیوند دو صنعت ورزش و توریسم در بین جوامع مسلمان دانست و حرکت به سوی آینده را تضمین کرد . در نهایت می توان به انجام و برگزاری تورهای ویژه طبیعت گردی در جهت شناسایی اقوام ملل ، فرهنگ ها و روش ها و سنت ها و تأکید بر توسعه ورزش بانوان و همچنین کنگره های علمی و جشنواره های متعدد در جهت توسعه این صنعت و با بهره گیری از استعدادهای زن مسلمان به صورت ملی و بین المللی پرداخت . از آنجاییکه با ورود صنعت توریسم در عرصه ورزش بانوان به ویژه بانوان کشورهای اسلامی فرصت های شغلی متعدد و فضایی برای کشف استعدادهای بانوان بوجود خواهد آمد . لذا ایجاد تعامل و برقراری روابط ملی و بین المللی بین سازمانها جهت دستیابی به اهداف آینده همسو با بازار جهانی این صنعت حائز اهمیت است و در نظر گرفتن آئین نامه اجرایی ویژه از ضروریات است .
به نقل از اساره
نیم رخ بازار اکوتوریسم :
برآوردهای TES ( جامعه اکوتوریسم The Ecotoursism society ) نشان می دهد طبیعت گردان بسته به انگیزه خود دو گروه سنتی را شامل می شوند . گروهی از طبیعت گردی به دنبال ماجراجوئی دیدار از سرزمین های بکر و نیز توریسم ورزشی هستند اغلب در مقطع سنی کمتر از 40 سال بوده و پیشینه شمار آنها در محدوده سنتی 19 تا 35 سال قرار دارد . اما گروهی که با هدف لذت بردن از طبیعت و دیدار از حیات وحش و ... به اکوتوریسم می پردازند در محدوده سنتی 35 تا 54 قرار دارند ( باید توجه داشت که این بررسی ، اکوتوریست های بین المللی را مد نظر دارد و طبیعت گردان در مقیاس ملی و محلی به طور کلی محدوده سنتی وسیع تری را در بر میگیرند ) اکوتوریست ها ترکیب جنبی خاصی ندارند و اغلب نسبت جنبی آنها 50 به 50 است اما قاعدتاً انتظار میرود با توجه به برخی محدودیت ها که برای طبیعت گردان زن در ایران وجود دارد این نسبت تا حدودی به نفع مردان تغییر کند ) . بررسی های TES همچنین بیانگر آن است که بیش از 80 درصد طبیعت گردان بین المللی دارای تحصیلات عالیه هستند . این شمار برای طبیعت گردان علاقه مند به لمس طبیعت و نیز دیدار از جاذبه های آن ( به طور عمده افرادی که برای تغییر حال و هوای زندگی شخصی دست به طبیعت گردی می زنند ) نزدیک به صد در صد است . اما طبیعت گردان ماجراجو با توجه به آنکه عموماً جوان می باشند غالباً دانشجو و یا حتی محصلان دبیرستانی هستند . برآوردها همچنین نشان می دهد بیشترین گروه از طبیعت گردان ( حدوده 60 درصد ) سفرهای گروهی را ترجیح می دهند . 15 درصد نیز علاقه مند به سفرهای خانوادگی بوده و 13 درصد نیز اغلب سفرهای خود را به تنهائی انجام می دهند . متوسط زمان سفر حدود 50 درصد طبیعت گردان بین 8 تا 14 روز است که بسته به نوع سفر این رقم تغییر می کند . اغلب تورهای شکار در مقیاس بین المللی برای مدت بیش از 20 روز برنامه ریزی می شوند و نیز تورهای ماجراجویانه به 30 روز نزدیک می شود با این وجود سفرهایی که در مقیاس محلی صورت می گیرد ، در مدت زمانی بسیار کوتاه تر انجام می شود . اما این نکته قابل توجه است که به طور معمول زمان سفر برای طبیعت گردان طولانی تر از زمان سفر برای علاقه مندان به جاذبه های تاریخی ، قرهنگی و یا تجاری است . حتی سفرهای تفریحی نیز در مقیاس زمانی کوتاه تری نسبت به طبیعت گردی انجام می شوند . که این نکته نقش بسیار مهمی در تحلیل بازار اکوتوریسم دارد . بررسی هایی که درباره اکوتوریسم در آمریکای شمالی انجام شده است نشان می دهد طبیعت گردان در هر سفر خود معادل هزار تا هزار و پانصد دلار پول خرج می کنند . این میزان مبین مقدار هزینه ای است که یک طبیعت گرد صرفاً به عنوان مخارج سفر خود متحمل می شود و طبیعت گردان بین المللی با توجه به علاقه مندی به خرید سوغات ، تاکسیدرمی حیوانات و پرندگان شکار شده ، پرداخت هزینه اضافی برای تهیه پوشاک و غذاهای محلی و ... خیلی بیشتر پول خرج می کنند . به هر رو این قطعیت وحود دارد که طبیعت گردان بیشتر از دیگر گروههای مسافران پول خرج می کنند . بررسی مقاصد سفر در کانادا و آمریکای شمالی بیانگر آن است که طبیعت گردان بطور عمده شامل سه گروه هستند :
1- بیابانگردان 2- علاقه مندان به دیدار از حیات وحش 3- علاقه مندان به سفرهای گروهی با درشکه ، اسب و یا دوچرخه
بدیهی است که این دسته بندی صرفاً بر جغرافیای طبیعی منطقه فوق الذکر منطبق است . منابع اکوتوریسم هر منطقه را طبیعت آن عرضه می کند و در مناطقی همچون کشور ما که برخوردار از طیف کامل چشم اندازهای متنوع اقلیمی و شیوه های معیشتی منطبق به این شرایط اقلیمی است ، دسته بندی مقاصد طبیعت گردی بسیار متفاوت با موارد پیش گفته خواهد بود .
همچنین قابل ذکر است که در دسته بندی فوق توریسم ورزشی (اعم از ورزشهای زمستانی ، ورزشهای آبی و ... ) و نیز توریسم شکار و طبیعت درمانی مورد توجه قرار نگرفته است زیرا شمار شکارگاهها و نیز چشمه های آبگرم و ... در آمریکای شمالی به حدی نیست که بتواند بعنوان یکی از ارکان عمده اکوتوریسم منطقه محسوب شود هر چند که ممکن است دارای سهم خاص خود در بازار توریسم باشد .
گفتنی است که TES در یک دسته بندی دیگر طبیعت گردان را به طور کلی به دو دسته تقسیم کرده است . 1- آنها که می خواهند از لذت دیدار طبیعت و حضور در آن بهره مند شوند . 2- علاقه مندان به تجربه مکانها و حال و هواهای تازه .
روند رشد اکوتوریسم :
1- آمار جالب توجه می گوید که بین سالهای 1992 و 1995 بطور متوسط سالانه 10 درصد آمریکایی ها صرفاً منظور دیدار از طبیعت و لذت بردن از آن دست به سفر زدند . مرکز اطلاعات سیاحتی آمریکا مرجع تهیه این آمار اشاره ای به شمار دیگر گروههای طبیعت گردان (علاقه مندان به توریسم ورزشی شکار و ... ) نکرده است . با این وجود حتی آمار فوق نیز بیانگر 43 میلیون اکوتوریست در یک مقطع زمانی سه ساله ای است که نشان می دهد بخش اکوتوریسم در آمریکا حتی بدون اتکا به طبیعت گردان خارجی نیز بازاری پر رونق دارد . که مرکز فوق افزوده است این شمار طبیعت گرد موجب شده در سال 1996 معیشت سیصد هزار نفر در آمریکا به طور مستقیم و یا غیرمستقیم وابسته به اکوتوریسم باشد و درآمد کلی طبیعت گردی در این سال در آمریکا حدود چهارده ملیارد و دویست میلیون دلار برآورد شده است . بررسی آمار رشد اکوتوریسم در کشورهای کوچک نیز جالب توجه است .
در ایران همانند دیگر نقاط دنیا بخش خصوصی ( آژانس ها ) فعال ترین قسمت در صنعت گردشگری هستند و در نتیجه سیاست های حاکم وضعیت برخی از راهبردهای گردشگری را تعیین می کنند . البته این صنعت نیز مانند بقیه صنایع نیاز به طرح و برنامه ریزی و سیاست های کلان و حمایت های دولتی دارد ، اما بخش خصوصی با توانایی ها و اختیاراتی که این صنعت به طور طبیعی در اختیارشان می گذارد می توانند طرح ها و برنامه های بسیار مؤثر و مثبتی ارایه دهند . این در شرایطی است که در طی چند سال گذشته که کشور از ثبات بیشتری برخوردار بوده و کم کم صنعت گردشگری جانی تازه گرفته و شروع به فعالیت نموده است . ما پیوسته از صاحبان آژانس ها در مورد کم کاری ها و یا نقص های موجود در این صنعت می شنویم . چندی پیش در خبرها آمده بود مالزی با 41 آژانس تعداد 16 میلیون توریست دارد . با نگاهی کوتاه به عنوان این خبر ، متوجه تفاوت فاحش کارآمدی صنعت توریسم این کشور با صنعت گردشگری ایران می شویم . صاحبان گردشگری ایران پیوسته می گویند ما حمایت نمی شویم ، ما امکانات ندارم ، اما این سئوال پیش می آید که آیا هرگز بخش عمده ای از ایشان کمترین زحمتی به خود داده اند تا تورگردانی را با روش های جدیدتر ، علمی تر انجام دهند ، کمی درجه ریسک خود را بالا برده اند و یا از افرادی با توان علمی بالا در عرصه این صنعت بهره برده اند بعد از اظهار نارضایتی بنمایند . آیا برای انجام این مهم به بخش دادنشگاهی مراجعه کرده اند و یا خواسته اند از تجربیات علمی دیگر کشورها حتی اندک استفاده کنند و کلاً به این کار واقعاً به عنوان یک صنعت که نیازمند توان علمی بالا است نگاه کرده اند . متأسفانه برخی از افراد با دیدن ظاهر پر زرق و برق آژانس با خیال اینکه اینجا محلی است که شبه می توانی بدون درد سر ره صد ساله بروی وارد این عرصه می شوند . بدون هیچگونه تخصصی تنها با گذراندن سه ماه دوره مدیریت فنی صاحب یک آژانس مسافرتی که نیاز به پشتوانه علمی و تخصصی و تجربی بالا دارد می شوند و البته تصور می کنند آژانس مانند سوپر مارکت است که از صبح از میدان خرید کنی ، ظهر بفروشی و شب اصل پول و سود دو برابر آنرا به دست آورده باشی همه به خوبی می دانند کشور ما دارای کاستی هایی بخصوص در بخش مدیریت و برنامه ریزی است ، اما آیا فقط دولت کاستی دارد ، همه علم و اندیشه و تخصص را داریم ، برنامه ریزی و دانش این صنعت را داریم ، منتظر برنامه های دولت هستیم .
در این میان طبیعی است آژانسی که از عهده مسئولیت واقعیش که ترویج فرهنگ گردشگری داخلی و وارد کردن توریست به داخل کشور است فقط به منافع مقطعی و سریع خود است و از فرصتی که کشورهای همسایه در اختیارش می گذارند بدون کمترین احساس تعهدی استفاده می کند و شروع به تبلیغ برای کشورها می کند و مسافرین ایرانی را به همراه پولهای هنگفتی که باید در چرخ صنعت کشور عزیزمان استفاده شود راهی دیگر کشورها می کنند . در ایران بیش از 1800 هزار دفتر خدمات مسافرتی دایر است که از این تعداد حدود 750 عدد در تهران و بقیه در شهرستانها فعالیت می کنند .
در نگاه اول وجود این تعداد آژانس در ایران که در مقایسه با کشورهای موفق بسیار بیشتر است این نوید را می دهد که میزان گردشگران ورودی به کشور از رقم قابل توجهی برخوردار باشد . اما آمار ارائه شده از سوی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در سال 83 تنها نشان از ورود 700 هزار گردشگر به ایران دارد که البته بخش قابل توجهی از این رقم توریست زیارتی و عمدتاً از کشورهای عربی هستند که به صورت شخصی و بدون هماهنگی با آژانس و با استفاده از ویزای 7 روز وارد ایران می شوند . حال اگر تمام تمام آژانس ها را در امر تورهای ورودی فعال بدانیم هر آژانس توانسته در یک سال فقط 350 نفر وارد ایران کند ( که البته حتی این چنین نیست ) . مقایسه کنید این آمار را با مالزی به عنوان یک کشور موفق آسیایی . در مالزی حدود 199 آژانس فعالیت می کنند که 44 آژانس به طور تخصصی در امر تورهای ورودی فعالیت می کنند و تنها یک آژانس به طور تخصصی در تورهای خروجی فعالیت می کند . با این حال تعداد گردشگرانی که در سال 2004 وارد مالزی شدند در حدود 16 میلیون بود یعنی برای هر آژانس حدود 5/3 میلیون نفر . رقمی معادل هزار برابر ایران . با مطالعه این آمار ساده اولین سئوالی که پیش می آید نحوه فعالیت این آژانس ها است . کشوری که از لحاظ جاذبه های طبیعی و تاریخی جزو 10 کشور اول جهان است و بیشتر از هر کشوری بخش خصوصی فعال در جذب گردشگر دارد به چه دلیل از پایین ترین آمار ورودی برخوردار است . قبلاً در بررسی ها آژانس های فعال در زمینه تورهای ورودی کمبود تیزرهای تبلیغاتی و حمایت های دولتی در این زمینه را مطرح و با اهمیت می شناختند اما آیا تنها همین دلیل کافی است برای این همه تفاوت . آیا ما از تمام پتانسیل های موجود در کشورمان استفاده کرده ایم و به طور صحیح و علمی تمام کارها را انجام داده ایم . ابراهیم پور فرج رئیس جامعه تخصصی تورگردانان در مصاحبه با میراث خبر چنین عنوان می کند : ضعف تبلیغات برون مرزی و علمی نبودن گردشگری داخلی دلیل عمده این مشکل است . نحوه حضور بخش خصوصی و دولتی در نمایشگاههای بین المللی در مقایسه با کشورهای موفق ناکارآمد است . زمانی که کشورهای دیگر از برنامه های متعدد در شبکه های جهانی برای تبلیغ خود استفاده می کنند پوستر و بروشور کارکرد بالایی نخواهد داشت . وی همچنین در مورد آژانس های شهرستانها معتقد است آنها باید بسیار علمی تر فعالیت کنند و تبادل چند ایمیل با آژانس های خارجی ضمانت محکمی برای به ثمر نشستن فعالیت های تبلیغی نیست . زمانی که کشورهای دیگر از هر گزینه ای برای جذب گردشگران استفاده می کنند . آژانس های ما نباید انتظار داشته باشند که با اتکا به تخت جمشید و اصفهان همه را به ایران بکشانند . تعریف تورهای تخصصی با توجه به پتانسیل های بالای ایران راهکار مناسبی است که متأسفانه بسیاری از آژانس ها زحمت فعالیت معرفی کردن اینگونه تورها را به خود نمی دهند . پتانسیل های بالقوه و منحصر به فردی در ایران وجود دارد که هر کدام می تواند محور برگزاری تورهای زیادی باشد . لازم است آژانس ها قبل از برشمردن ناتوانایی های دولت و مدیران ابتدا توانایی های خود را به سطح بالاتری برسانند . در تمامی بخش های خود از افراد کارآزموده و متخصص در امور محوله استفاده نمایند . در این صنعت تمامی افرادی که خدمات یک سفر را ارائه می دهند باید در رشته خود متخصص باشند اعم از کسی که پاسخگوی تلفن است و برنامه ریز ، مدیر فنی ، لیدر ، هتلداری ، رستوران ها و ... که البته وظیفه آژانس دارها یا به قولی تورگردانان بسیار مهمتر است . وقتی این بخش احساس نیاز آکادمیک کرد می تواند دولت مجبور به ایجاد چنین امکاناتی می گردد . در بخش های دیگر نیز به همین ترتیب . اگر چه ما در این مسیر تمام تلاشمان را برای بررسی علمی این صنعت و مطرح و حل کردن مشکلات می کنیم اما تا رسیدن به حد راضی کننده مسافران میلیونی راه بسیار طولانی را در پیش داریم که تا زمانی که این صنعت واقعاً به عنوان یک شناخته نشود و به صورتی کاربری از آن استفاده نگردد هرگز به نتیجه نخواهیم رسید و مانند کلاف سردرگم خواهیم ماند .
تعداد گردشگران خارجی بازدید کننده از کشور مالزی در نه ماه سالجاری با 3/4 درصد افزایش نسبت به 9 ماه نخست سال گذشته به 12 میلیون و 213 هزار و 767 نفر رسید .
ایران در شانزدهمین نشست مجمع عمومی سازمان جهانی جهانگردی در سنگال شرکت می کند و مهدی تابشیان ، مدیر کل دفتر بین الملل و دو نفر از کارشناسان این دفتر نمایندگان سازمان میراث فرهنگی وگردشگری در این نشست هستند . مشایی هم قرار است پس از دیدار از نمایشگاه گردشگری کشورهای اسلامی ترکیه به سنگال سفر کند . به گفته دبیر کل سازمان جهانی جهانگردی این نشست یکی از مهمترین نشست های مجمع عمومی سازمان جهانی جهانگردی است زیرا نخستین نشست اعضای سازمان پس از ثبت آن به عنوان زیر مجموعه ای از سازمان ملل متحد است .
یک مقام بلند پایه صنعت گردشگری چین اعلام کرد : بیش از 100 میلیون گردشگر طی 10 ماه از سالجاری میلادی به چین سفر کردند .
معاون نمایندگی ایران در یونسکو : یونسکو علت عدم ثبت نوروز را ناقص بودن این پرونده عنوان کرده است و در حالی است که 43 کشور توانستند میراث های معنوی خود را به ثبت برسانند . به نظر من پرونده نوروز از کامل ترین پرونده های ارائه شده این دوره به یونسکو بود ... من فکر می کنم که یونسکو سعی می کند میراث هایی را ثبت کنده که رو به زوال است اما نوروز در حال از بین رفتن نیست .
در حالی که پرونده نوروز به دلیل ناقص بودن در فهرست میراث ناملموس و معنوی یونسکو ثبت نشد ، ترکیه توانست رقص سما را به نام خود در این فهرست جای دهد .
اسفندیار رحیم مشائی : « نمایشگاه گردشگری ترکیه فرصت خوبی است که از ترکیه درس گردشگری بگیریم و راه را برای سرمایه گذاری ترکها باز کنیم . ایران از سرمایه گذاری ترکها در زمینه گردشگری و تبادل گردشگر با ترکیه حمایت می کند امیدواریم با پیشرفت ایران در زمینه بازاریابی موفقیت های بیشتری در زمینه گردشگری با همکاری کشورهای اسلامی کسب شود » ... مشائی در مراسم افتتاحیه اولین نمایشگاه گردشگری کشورهای عضور OIC حضور یافت و در کنار شهرداری استانبول و دبیرکل سازمان کنفرانس اسلامی روبان افتتاحیه را قیچی کرد اما در مراسم افتتاحیه سخنرانی نکرد . قرار است طی دو روز آینده مشایی با مقامات گردشگری ترکیه و برخی از کشورهای اسلامی دیدار و گفت و گو کند . مهمترین ملاقات او دیدار با مسئولان اعضای اتحادیه دفاتر خدمات مسافرتی ترکیه خواهد بود .
وزارت صنایع و گردشگری اسپانیا اعلام کرد که در 10 ماهه نخست سالجاری میلادی ، 49 میلیون و 300 هزار جهانگرد از اسپانیا دیدن کرده اند .
به زودی بانک اطلاعات اسناد باستان شناسی مربوط چند دهه گذشته که در اختیار سه دستگاه وزارت امور خارجه ، سازمان اسناد و کتابخانه ملی و دفتر ریاست جمهوری است ، راه اندازی می شود .
گردشگری ترکیه با سرمایه گذاری در صنعت توریسم در 20 سال گذشته ، رشد چشمگیری در این صنعت داشته است . برگزاری نمایشگاههای توریسم ، تلاش برای ثبت مکانهای تاریخی و فرهنگی و راه اندازی تورهای خارجی و آژانسهای سیاحتی در سایر کشورها باعث شده است که این کشور در این زمینه پیشرفت داشته باشد .
ترکیه این روزها سلطان بی تاج و تخت توریسم منطقه است . در حالی که صنعت گردشگری مصر به ارقام مورد نظر دست نمی یابد ، ترک ها دائماً رکود می زنند . آخرین رکورد آنها که توسط آمار رسمی اعلام شده ، پنجاه درصد رشد در تعداد اعراب مسافر به ترکیه در طول یکسال است .
بر اساس آمار رسمی منتشر شده توسط دولت ترکیه شمار گردشگران عرب در سال 2005 با 50 درصد رشد از 500 هزار نفر در سال 2004 به 750 هزار نفر رسیده است . این رقم غیرعادی را روزنامه عرب زمان البیان اعلام و از سوی دولت ترکیه ابراز امیدواری کرده است که این رقم در آینده از رشد بهتری برخوردار باشد .
نماینده وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه در امارات متحده عربی در این باره به البیان گفت : ترکیه و صنعت گردشگری سعی و تلاش بسیاری داشته اند که برای افزایش امکانات گردشگری ترکیه منابع تازه ای بیابند و تبلیغات گردشگری نیز سرمایه های جدید جذب کرده است تا از شیوه های جدیدی برای معرفی گردشگری ترکیه بهره برداری شود . وی درباره تلاش های ترکیه برای جذب گردشگران ایرانی گفته است . ایران یک کشور همسایه است و فرهنگ ، تمدن و آداب و رسوم ما به مردم آن بسیار نزدیک است . برای ایرانی ها حساب ویژه ای باز کرده ایم و به بازار این کشور توجه بسیاری داریم . از ابتدای سالجاری میلادی 150 هزار گردشگر ایرانی داشته ایم که پیش بینی می کنیم این رقم در آینده از این هم بیشتر شود . ما سعی داریم میراث فرهنگی ، امان باستانی و جاذبه های تاریخی خود را بیش از پیش به ایرانی ها معرفی کنیم و مطمئنیم که این شیوه می تواند ما را در این کشور بسیار بیش از گذشته موفق سازد .
این مقام ترک افزوده است . ما برای تبلیغ گردشگری خود بر مناطقی تمرکز یافته ایم که می دانیم از لحاظ فرهنگی و میراث تاریخی می توانند مؤثر بر بازار گردشگری و برنامه های طولانی مدت ترکیه باشد . امیدوار هستیم گردشگران بسیاری را از مناطق نزدیک به ترکیه بکشانیم . کشورهایی مانند ایران ، عمارات متحده عربی ، عربستان سعودی و بحرین از جمله این کشورها هستند که می توانند در رشد گردشگری ما بسیار مؤثر باشند . رایزن فرهنگی و توریسم ترکیه اخیراً به خبرگزاری ایسنای ایران در مورد شکایاتی که ایرانیان مسافر ترکیه داشته اند ، گفته است : ترکیه به واژه توریسم معتقد است و چیزی به عنوان گردشگران درجه یک و دو نداشته و تنها به رفاه و آرامش جهانگردان بدون هیچ تعارفی می اندیشد . مهمترین مسئله برای رایزن فرهنگی و توریسم رسیدگی به شکایتهایی از این جمله است که به وزارتخانه متبوع منعکس می شود و در جهت رفع این مشکلات قدم بر می دارد .
کایا گفت : سعی می شود به عنوان متولی و کشور میزبان کانالهای مورد نظر چون پلیس توریسم را برای گردشگرانی که قصد گذراندن اوقاف فراغت و رفاه در حد استاندارد دارند فراهم شود . وی تصریح کرد : قسمت فرهنگی و توریسم ترکیه در ایران امکان پیگیری مشکلات به وجود آمده و انعکاس آن به وزارتخانه و مؤسسه های متبوع را دارد و برای این کشور مهم است که گردشگران ناراحت نشوند . رایزن فرهنگی و توریسم ترکیه افزود : وجود این مشکلات به روابط توریستی کشور صدمه می زند و ما دوست نداریم این مسائل هیچگاه اتفاق افتد بلکه باید به به صورت ایده آل حل شود . کایا در پایان خاطر نشان کرد : سال گذشته میان وزیر فرهنگ و جهانگردی پیشین ترکیه با ایران موافقت نامه ای در زمینه انسجام فعالیت های توریسم دو کشور امضاء شد که مراحل اجرایی آن در حال انجام است .

